نکات کلیدی:

·  در مطالعه‌ای در دانشگاه ایالتی اوهایو، پایش مداوم قند خون (CGM) در مقایسه با گروه‌های کنترل تاریخی، «زمان در محدوده هدف[1]» بیشتری را برای بیماران بستری فراهم کرد.

·  این موسسه از ماه نوامبر، استفاده از CGM را به عنوان استاندارد مراقبتی در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) اجرایی می‌کند.

20 سپتامبر ۲۰۲۶ - بنا بر گفته یکی از ارائه‌دهندگان در اجلاس تخصصی، پایش مداوم قند خون (CGM) را می‌توان در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) پیاده‌سازی کرد؛ اقدامی که علاوه بر مزایای کنترل قند خون، منجر به صرفه‌جویی در هزینه‌ها و افزایش رضایت پرستاران می‌شود.

در سال ۲۰۲۰، سیستم‌های بهداشتی آمریکا توانستند در دوران همه‌گیری کووید-۱۹، از  CGMبرای بیماران بستری در بیمارستان تحت مجوز استفاده اضطراری سازمان غذا و دارو (FDA) استفاده کنند. به گفته دکتر آیلین آر. فالدز، استادیار مرکز مراقبت‌های پیچیده و مدیریت خودکار سلامت در مرکز پزشکی وکسنر دانشگاه ایالتی اوهایو (OSU)، متخصصان این مرکز از ماه مه سال ۲۰۲۰ استفاده از  CGMرا برای بیماران خود آغاز کردند. این تجربه منجر به انجام یک کارآزماییِ اثربخشیِ عملیاتی در آن مرکز شد تا کارایی این دستگاه‌ها در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) بررسی شود. دکتر فالدز در جریان ارائه داده‌های این کارآزمایی در نشست سالانه «انجمن متخصصان آموزش و مراقبت دیابت»، توضیح داد که چگونه این مطالعه، بیمارستان را به سمت پیاده‌سازی  CGMبه عنوان استاندارد مراقبتی در آینده نزدیک سوق داده است.

دکتر فالدز در سخنرانی خود گفت: «مدیریت قند خون بیماران بستری در بیمارستان به خوبی انجام نمی‌شود و پیامدهای وخیمی دارد. مدت‌هاست که استفاده از  CGMبه عنوان یک راهکار بالقوه برای بهبود کنترل قند خون در محیط بیمارستانی در نظر گرفته شده است.»

یافته‌های کارآزمایی

محققان دانشگاه ایالتی اوهایو از آگوست ۲۰۲۲ تا اکتبر ۲۰۲۴، تعداد ۱۰۰ بیمار بستری در ICU را برای استفاده از  CGMهیبریدی مدل Dexcom G6به کار گرفتند (۴۷٪ زن؛ میانگین سنی ۵۴.۶ سال). تأیید صحت داده‌های دستگاه توسط کادر پرستاری هر ۴ ساعت یک‌بار انجام می‌شد. داده‌های حاصل از بیماران استفاده‌کننده از  CGMبا یک گروه کنترل تاریخی که از  CGMاستفاده نکرده بودند، مقایسه شد (۵۳٪ زن؛ میانگین سنی ۵۲.۷ سال).

دکتر فالدز، گفت: «ما نه‌تنها بررسی کردیم که آیا  CGMکنترل قند خون را بهبود می‌بخشد، بلکه بررسی کردیم که آیا پرستاران می‌توانند به طور موثر از آن استفاده کنند؟ آیا آن‌ها از پروتکل پیروی می‌کنند؟ آیا توانایی تعبیه دستگاه‌ها را دارند؟ وضعیت بار کاری آن‌ها چگونه است؟ و تأثیر اقتصادی استفاده از  CGMدر بیمارستان چیست؟»

گروه استفاده‌کننده از  CGMدر مقایسه با گروه کنترل، «زمان در محدوده هدف»(بین 70 تا 180 میلی گرم در دسی لیتر) بیشتری داشتند (۷۶٪ در مقابل ۶۴٪؛ اختلاف تخمینی ۱۱.۷ واحد درصد). زمان سپری‌شده در وضعیت هایپرگلیسمی (قند خون بالای ۲۵۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) و یا بالای ۳۰۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر در بزرگسالانی که CGM دریافت کردند، به مراتب کمتر از گروه کنترل بود. همچنین، گروه CGM زمان بیشتری را در «محدوده هدفِ سخت‌گیرانه» (بین ۱۰۰ تا ۱۸۰ یا ۱۴۰ تا ۱۸۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) نسبت به گروه کنترل سپری کردند.

در تمامی دستگاه‌های CGM، هشدارهای هایپوگلیسمی (قند خون پایین) برای کمتر از ۱۰۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر تنظیم شده بود. دکتر فالدز بیان کرد که طبق تنظیمات سازنده، هشدارهای «پیش‌بینی افت قند خون قریب‌الوقوع» زمانی رخ می‌داد که قند خون کمتر از ۵۵ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر در ۲۰ دقیقه آینده پیش‌بینی می‌شد و هشدار «افت قند خون فوری» زمانی فعال می‌شد که قند خون به کمتر از ۵۵ می‌رسید.

طی این کارآزمایی، ۱۰۶۱ مورد هشدار با میانگین ۳.۶ سیگنال در هر بیمار-روز رخ داد. از این تعداد، ۷۷٪ مربوط به قند خون پایین (کمتر از ۱۰۰) بود. ۹۵٪ از هشدارهای فوری، با یک هشدار «قریب‌الوقوع» پیش‌زمینه همراه بودند. به طور میانگین ۱۰ دقیقه زمان هشدار پیشگیرانه پیش از افت قند خون فوری به بیمار اختصاص داده می‌شد و ۳۵٪ از بیمارانی که هشدار افت قریب‌الوقوع دریافت کرده بودند، در عرض ۲۰ دقیقه افت قند خون‌شان با تست‌های کنار بالین تأیید شد. دکتر فالدز گفت: این مرکز پس از تحلیل یافته‌های کارآزمایی، هشدارهای افت قند خون را به ۸۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر کاهش داد.

دکتر فالدز توضیح داد: «ما دریافتیم که ۵۱٪ از رویدادهای هشدار، حاوی مقادیر قند خونی بین ۸۰ تا ۱۰۰ بودند و هرگز به زیر ۸۰ نرسیدند. وقتی این موضوع را بررسی کردیم، به این نتیجه رسیدیم که جای بهبود وجود دارد. نیازی نیست پرستاران را با انبوهی از هشدارها برای قند خون بین ۸۰ تا ۱۰۰ که برای بسیاری از بیماران طبیعی است، بمباران کنیم.»

محققان همچنین یک مطالعه «زمان و حرکت» انجام دادند که در آن زمانِ صرف‌شده پرستاران برای کار با  CGMبا مانیتورینگ‌های معمول (تست‌های کنار بالین بیمار) مقایسه شد. در تحلیل ۲۰ مشاهده ۴ ساعته، استفاده از  CGMمنجر به صرفه‌جویی ۳۵ دقیقه‌ای در زمان پرستاری در مقایسه با روش‌های معمول شد.

محققان همچنین تأثیر اقتصادی استفاده از  CGMرا تخمین زدند. آن‌ها روش‌های مختلف استفاده از CGM(با تأیید صحت داده‌ها هر ۴ ساعت، هر ۶ ساعت، و روش بدون نیاز به تأیید جانبی) را با روش‌های معمول بدون  CGMمقایسه کردند. در مقایسه با تست‌های معمولی، استفاده از  CGMبا تأیید هر ۴ ساعت می‌تواند روزانه ۱۶.۰۱ دلار، با تأیید هر ۶ ساعت ۱۹.۴۱ دلار و استفاده بدون نیاز به تأیید جانبی، ۲۶.۱۴ دلار در روز به ازای هر بیمار برای بیمارستان صرفه‌جویی کند.

دکتر فالدز، گفت: «استفاده از CGM در مقایسه با تست‌های معمول کنار بالین برای بیمارانی که انسولین وریدی دریافت می‌کنند، مزایای هزینه‌ای چشمگیری دارد.»

دانشگاه ایالتی اوهایو همچنین با دانشگاه اموری در مطالعه‌ای بر روی بار کاری پرستاران در  ICUهمکاری کرد. در مطالعه‌ای بر روی ۷۰ پرستار که در سال ۲۰۲۳ در مجله «Diabetes Science and Technology» منتشر شد، ۹۲٪ شرکت‌کنندگان گفتند  CGMبار کاری را کاهش داده است، ۹۳٪ اظهار داشتند  CGMدفعات ورود به اتاق بیمار را کاهش داده، ۹۳٪ استفاده از  CGMرا به تست‌های کنار بالین ترجیح دادند و ۹۷٪ خواستار ادامه استفاده از  CGMبودند.

دکتر فالدز گفت: بر اساس یافته‌های این کارآزمایی، مرکز پزشکی وکسنر دانشگاه ایالتی اوهایو (OSU) تصمیم گرفت دستورالعمل‌های بالینی داخلی خود را تغییر دهد تا پایش مداوم قند خون (CGM) را به استاندارد مراقبتی در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) تبدیل کند. اگرچه دستورالعمل جدید در اوایل سال ۲۰۲۵ تصویب شد، اما روند اجرایی آن به زودی متوقف گشت؛ زیرا تغییرات در «مجوز استفاده اضطراری» دوران کووید-۱۹ باعث شد که  CGMدیگر تحت پوشش استفاده در بیمارستان نباشد؛ این بدان معنا بود که از این پس باید از  CGMبه صورت «آف-لیبل» (خارج از برچسب/ مجوز مستقیم) استفاده می‌شد. با این حال، دکتر فالدز اعلام کرد که بیمارستان پس از دریافت مجوزهای قانونی و تأییدیه کمیته‌های متعدد، قصد دارد  CGMرا به استاندارد مراقبتی تبدیل کند و هدف‌گذاری کرده است که این راهنمای جدید را از ماه نوامبر اجرایی نماید.

دکتر فالدز گفت: «تا جایی که من اطلاع دارم، دانشگاه ایالتی اوهایو اولین سیستم بهداشتی در ایالات متحده است که استفاده از  CGMرا کاملاً به صورت آف-لیبل تأیید کرده است.»

او معتقد است که سایر سیستم‌های بهداشتی نیز می‌توانند  CGMرا برای استفاده در بیمارستان پیاده‌سازی کنند. وی به سایر مراکز درمانی توصیه کرد که از نقاط قوت خود بهره ببرند و راهنماهایی را بر اساس پرسنل، تکنولوژی و جریان‌های کاری موجود در مجموعه خود تدوین کنند.

دکتر فالدز در این باره گفت: «این اقدام در اوهایو نیازمند خلاقیت زیادی بود و ما مدام حس می‌کردیم که در حال انجام کار دشوار و ناهماهنگی هستیم. هر مؤسسه‌ای باید برای ایجاد این سیستم‌ها جهت استفاده از  CGMدر بخش بستری، خلاقیت به خرج دهد.»

دکتر فالدز همچنین به سایر مؤسسات مراقبت‌های بهداشتی توصیه کرد که اجازه دهند پرستاران و سایر کارکنان خط مقدم، رهبری این حرکتِ اجرایی را بر عهده بگیرند، با بیمارستان‌های دیگری که قبلاً از  CGMاستفاده کرده‌اند همکاری کنند و ابزارها و فرآیندهای موجود را با شرایط جدید تطبیق دهند.

منبع:

https://www.healio.com/news/endocrinology/20260914/cgm-may-be-potential-solution-as-standard-of-care-in-hospitals