۲۷ ژوئیه ۲۰۲۶ – یک مطالعۀ جدید نشان داد که استفاده از «آسترهای بای‌پس دوازدهه-ژژنوم[1]» در مقایسه با درمان شم یا ساختگی[2]، در کاهش سطح HbA1c و ترویج کاهش وزن در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ کنترل‌نشده مؤثرتر بوده است. با این حال، علی‌رغم این مزایا، این ابزارها نگرانی‌های ایمنی قابل‌توجهی از جمله شیوع بالای آبسه کبدی ایجاد کرده‌اند که کاربرد بالینی آن‌ها را محدود می‌کند.

این یافته‌ها حاصل کارآزمایی بالینی «ENDO» است؛ یک مطالعه چندمرکزی، دوسوکور، تصادفی و کنترل‌شده با شم، که توسط دکتر کریستوفر سی. تامپسون از بخش گوارش، کبد و آندوسکوپی بیمارستان بریگهام و زنان در بوستون و همکارانش در نشریه Annals of Surgery منتشر شده است.

دیابت نوع ۲ و چاقی اغلب با هم همراه هستند و خطر عوارض قلبی-عروقی و سایر عوارض متابولیک را افزایش می‌دهند. آستر بای‌پس دوازدهه-ژژنوم (DJBL)، ابزاری است که به‌صورت آندوسکوپیک در بدن قرار می‌گیرد و به عنوان جایگزینی کم‌تهاجمی برای جراحی‌های متابولیک جهت بهبود کنترل قند خون مطرح شده است.

برای ارزیابی اثربخشی و ایمنی، محققان یک کارآزمایی تصادفی روی ۳۲۰ بزرگسال مبتلا به دیابت نوع ۲ کنترل‌نشده و چاقی انجام دادند. شرکت‌کنندگان یا ابزار DJBL(۲۱۲ نفر) و یا عمل شَم (۱۰۸ نفر) را به همراه درمان‌های استاندارد پزشکی و اصلاح سبک زندگی دریافت کردند. پیامدهای اولیه شامل تغییرات در میزان HbA1c در بازۀ ۱۲ماهه و عوارض جانبی جدی مرتبط با دستگاه بود؛ در حالی که پیامدهای ثانویه شامل میزان کاهش وزن کل و دستیابی به هدف HbA1c کمتر یا مساوی ۷ درصدو همچنین کاهش وزن کلِ حداقل ۵ درصدبود.

یافته‌های کلیدی مطالعه شامل موارد زیر است:

·  در شروع مطالعه، میانگین  HbA1cبرابر با ۸.۷۹ درصد و میانگین شاخص توده بدنی(BMI) ۳۸.۴۵ کیلوگرم بر متر مربع بود.

·  پس از ۱۲ ماه، گروه DJBL کاهش بسیار بیشتری در HbA1c نسبت به گروه شَم تجربه کردند (۱.۱۰- درصد در مقابل ۰.۲۸- درصد).

·  بیماران تحت درمان با  DJBLکاهش وزن کلی به‌مراتب بیشتری نسبت به گروه شاهد داشتند (۷.۷ درصد در مقابل ۲.۱ درصد).

·  بخش بزرگ‌تری از بیماران در گروه  DJBLبه هدف HbA1c  مساوی یا کمتر از ۷٪ (۲۸.۳٪ در مقابل ۹.۴٪) و حداقل ۵٪ کاهش وزن کلی (۶۰.۴٪ در مقابل ۲۱.۳٪) دست یافتند.

·  عوارض جانبی جدی مرتبط با دستگاه در ۹.۴ درصد بیماران رخ داد، که شامل عدم تحمل دستگاه (۳.۷ درصد)، خونریزی (۲.۸ درصد) و آبسه کبدی (۲.۳ درصد) بود؛ مورد آخر منجر به خاتمه زودهنگام مطالعه شد.

این یافته‌ها نشان می‌دهد که  DJBLبه‌طور قابل‌توجهی کنترل قند خون را بهبود بخشیده و کاهش وزن بیشتری را نسبت به عمل ساختگی ترویج می‌کند. با این حال، نویسندگان بر نگرانی‌های ایمنی مهم، به‌ویژه خطر آبسه کبدی تأکید کردند که ممکن است استفاده بالینی روتین از این ابزار را محدود کند. محققان نتیجه گرفتند که اگرچه DJBL در بهبود وضعیت بیماران مؤثر است، اما پیش از پذیرش گسترده بالینی، تلاش‌های بیشتر برای ارتقای ایمنی آن ضروری است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/surgery/news/duodenaljejunal-bypass-liners-improve-diabetes-control-but-raise-safety-concerns-suggests-research-175555


[1]Duodenal–Jejunal Bypass Liners

[2]درمان ساختگی یعنی «شبیه‌سازیِ کاملِ پروسه‌یِ درمان، بدونِ انجامِ بخشِ اصلی و درمانیِ آن»تا بتوان تفاوتِ واقعی بین دارو یا دستگاهِ جدید با هیچ (هیچ‌گونه مداخله‌یِ بیولوژیک) را محاسبه کرد.